Karty sieciowe

Przyglądając się konstrukcji karty sieciowej, można dojść do mylnego wniosku, że jest to urządzenie o bardzo prostej architekturze. Takie wrażenie wynika z niewielkiej liczby w bardzo wysokim stopniu zintegrowanych elementów znajdujących się na płytce. Praktycznie wszystkie układy sterujące i pamięć bufora bez problemu mieszczą się w jednym układzie scalonym. Przyjmy się zatem bliżej konstrukcji karty sieciowej. Każda karta wyposażona jest w złącze służące do podłączenia kabla sieciowego. W zależności od rodzaju, jest to złącze typu RJ-45 (podobne do telefonicznego), BNC (wygląda jak antenowe) lub AUI (podobne do potu dżojstika). Zdecydowanie najpopularniejsze są dzisiaj karty ze złączem RJ-45, czasami spotyka się karty typu combo, wyposażone jednocześnie w dwa złącza: RJ-45 i BNC. Nowe karty tylko z BNC praktycznie już dzisiaj nie występują. Również złącze AUI wykracza poza potrzeby przeciętnego użytkownika. Bezpośrednio za złączem, już na płytce, umieszczony jest transformator, którego zadaniem jest ochrona karty przed przepięciami pochodzącymi z sieci lokalnej. Wbrew pozorom, przepięcia są dość powszechnym zjawiskiem i bez transformatora karty bardzo szybko ulegałyby uszkodzeniu. Najważniejszym elementem karty jest procesor - układ kontrolujący pracę karty w sieci LAN. Zakres jego zadań jest szeroki. Po pierwsze, odpowiada za komunikację pomiędzy procesorem a kartą sieciową, z wykorzystaniem magistrali systemowej. Po drugie, zajmuje się tworzeniem pakietów informacji - odpowiednim formatowaniem ramek, nadawaniem adresów i sum kontrolnych. Zadaniem procesora jest również odbieranie danych nadchodzących z sieci. Z procesorem zintegrowany jest bufor wejścia/wyjścia. Dane przychodzące z sieci trafiają do tego bufora, zanim zostaną dalej przesłane przez magistralę systemową do procesora. Dane do wysłania również są najpierw gromadzone w buforze wyjściowym. Integralną częścią karty sieciowej jest pamięć EEPROM, służąca do przechowywania aktualnej konfiguracji karty, np. ustawień prędkości i aktywnych złącz (w przypadku kart combo). Dane w tej pamięci można uaktualnić za pomocą oprogramowania konfiguracyjnego, dołączonego do każdej karty. Na niektórych kartach sieciowych znajduje się niewielkie, 3-pinowe złącze. Jeśli znaleźliście je na swojej karcie, oznacza to obsługę funkcji WakeOnLAN. Jeśli masz komputer z obudową ATX i nowoczesną płytą główną, dzięki tej funkcji będziesz mógł zdalnie pobudzić swój komputer do życia. Na bardzo wielu kartach znajduje się też specjalna, łatwo zauważalna podstawka. Przeznaczona jest do umieszczenia w niej modułu BootROM. Jest to rozwiązanie, dzięki któremu komputer może pracować w trybie terminalowym - nie musi mieć twardego dysku, a system operacyjny i wszystkie aplikacje uruchomiane są z serwera.

1. Generalnie, karty 10 Mb/s odchodzą powoli do historii. Ich zakup ma sens tylko wtedy, gdy interesuje cię sieć komputerowa, w absolutnie najtańszym wariancie. W przeciwnym razie lepiej zadecydować się na niewiele droższe karty 100/10 Mb/s, oferujące bez porównania lepszą wydajność.
2. Jeśli planujesz budowę nowej sieci, powinieneś zdecydować się na karty ze złączem RJ-45 (będzie to sieć oparta na skrętce). Nie ma sensu przepłacać i kupować karty typu combo, które wyposażone są w kilka różnych złączy, np. RJ-45 i BNC, a czasami jeszcze AUI.
3. Po co płacić za funkcje, których nigdy nie wykorzystasz? Być może wcale nie będą ci potrzebne mechanizmy zdalnej administracji kartą sieciową, ewentualnie szyfrowania przesyłanych danych. W bardzo wielu zastosowaniach całkowicie wystarcza prosta karta 100/10 Mb/s z funkcją WakeOnLAN lub nawet bez niej.
4. Upewnij się, że karta, którą chcesz kupić, ma sterowniki do systemu operacyjnego, z którego zamierzasz korzystać. Niektóre droższe karty sieciowe np. w ogóle nie działają z Windows 98, natomiast świetnie działają z Windows 2000 (chodzi głównie o karty serwerowe).
5. Kupując karty znanych producentów - takich jak chociażby Intel i 3Com - raczej nie popełnisz błędu, możesz co najwyżej kupić kartę zbyt dobrą jak na swoje potrzeby. Jeśli jednak zależy ci na niższym koszcie, sprawdź, jaki układ sterujący wykorzystuje karta pochodząca od mniej znanego producenta. Jeśli jest to Realtek, Intel lub AMD, nie powinieneś mieć z nią problemów.
6. Upoewnij się, że w pudełku są wszystkie niezbędne akcesoria, np. kabel do połączenia karty sieciowej z płyta główną w przypadku kart z funkcją WakeOnLAN. Nie jest wcale łatwo kupić taki kabel, jeśli akurat zabrakło go w zestawie. Jeśli kupujesz kartę BNC, powinna mieć w zestawie trójnik.
7. Unikaj kart, których producenta nie jesteś w stanie zidentyfikować (np. całe oznaczenie karty ogranicza się do napisu Fast Ethernet/Ethernet Adapter).